دستور نقشی زبان فارسی

هدف از نگارش این کتاب ارائه یک دستور نظریه بنیاد برای زبان فارسی بوده است. در این راستا، ساختهای صرفی نحوی زبان فارسی بر پایه رویکرد نقش گرایی و البته با عنایت به یافته های رده شناسی زبان توصیف و تبیین شده و به اقتضای بحث، سایر مطالعات زبان شناختی مربوط در باب زبان فارسی نیز مد نظر قرار گرفته اند. مطالعه نقشی ساخت های صرفی نحوی همراه با استفاده از الگوهای رده شناختی جهانی می تواند چهره متفاوتی از دستور زبان فارسی ترسیم کند.
محتوای کتاب حاضر در شانزده فصل تنظیم شده است. دو فصل نخست به معرفی مختصر رویکرد نقش گرایی اختصاص یافته، و فصل های سوم تا شانزدهم براساس سه نقش کلامی یا بسته بندی اطلاعی مرتب شده اند: ارجاع (فصل (۳)، تعریف (فصل (4)، و اسناد فصل ۵ تا ۱۶.)
جامعه مخاطبان این کتاب تمامی فارسی پژوهان و علاقه مندان به مباحث دستوری زبان فارسی اند و دانشجویان رشته زبان شناسی نیز می توانند در مقطع کارشناسی ارشد در دروس «ساخت زبان فارسی» و «دستور نقش گرا»، و در مقطع دکتری در دروس «نحو زبان فارسی» و «زبان شناسی نقش گرا از این کتاب به عنوان منبعی درسی استفاده کنند.