بی گمان دین، دیر پای ترین، نافذ ترین و متنوع ترین نهاد اجتماعی است. هیچ جامعه ای در درازنای تاریخ و در گستره جغرافیایی نمی توان یافت که جامه ای دینی نپوشیده باشد. به تعبیری دیگر، گر چه در همه جوامع افراد بی دین وجود داشته اند، ولی جامعه ای غیر دینی وجود نداشته است و بر این مبنا، درمورد انسان افزون بر موجود اندیشه ورز ( ناطق)، موجود سیاست ورز و موجود مستوی القامه همچنین می توان او را موجودی دین ورز و تقدس ورز تعریف کرد.
بر خلاف پندار اندیشمندانی که در سده های اخیر از مرگ خدا دم می زدند و انقراض دین ورزی را برای هزاره سوم پیش بینی می کردند، در آستانه هزاره سوم نمادها و نمودهای دینی را بیش از پیش شاهدیم و بار دیگر ثابت می شود که نهاد دین در عمق فطرت نیازهای آدمیان ریشه دارد.
