مسکن نه تنها یکی از نیازهای اساسی انسان است، بلکه شاخصی برای نمایش سطح زندگی افراد محسوب می شود. مسکن گنجینه خاطرات و مکان جریان عواطف و احساسات انسان و عامل کلیدی در شکوفایی و بالندگی افراد جامعه است.
برنامه ریزی مسکن حوزه ای میان رشته ای و فرایندی خلاق به شمار می آید که به ارزیابی وضع موجود مسکن (سهام مسکن)، سیاست گذاری برای آتی، تأمین مالی پروژه های مسکن، مدیریت منابع و نهایتاً اجرای برنامه ها در سطوح مختلف ملی، منطقه ای و محلی می پردازد و هدف غایی آن تأمین مسکن شایسته برای آحاد جمعیت در پهنه سرزمینی است.