در این کتاب، پس از ارائه کلیاتی مختصردر باب جایگاه صرف در نظام زبان، مفاهیم بنیادیِ ساختواژه و پیشینه‌ای از پیدایش رویکردهای صرفی،کوشش شده است تا رویکردهای مطرح و تأثیرگذار در مطالعات صرفیِ معاصر، نظیر «صرف تکواژبنیاد»، «صرف واژه‌بنیاد»، «صرف توزیعی»، «صرف بهینگی» و «صرف ساختی»، به اجمال اما با دقتی بایسته، معرفی شوند و سپس، توصیف و تحلیلی از ساخت صرفی زبان فارسی در چارچوب رویکرد هایمزبور، با اتکا بر مطالعات صرفی پیشینیان درباره زبان فارسی، پیش روی خوانندگان قرار گیرد.
جمع‌بندی مباحث این کتاب حاکی از آن است که برای بررسی جامع و دقیقی از ساخت صرفی زبان فارسی، باید از رویکردهای نظری گوناگون بهره بُرد.
