وقتی حکمت و معرفت ما را از نعمت بزرگ آزادی درونی که از هر نعمت دیگر گرانبهاتر است برخوردار سازد، انسان به دایره آسایش و رفاه بیشتری وارد خواهد شد و به اهمیت لذتهای معنوی و روحی که از محبت و شفقت و نوعپرستی و عدالتپروری برمیخیزد عشق و علاقه روزافزون نشان خواهد داد و بدین ترتیب به زندگی خود (در مسیر حرکت صعودی از مبدأ و بازگشت به مبدأ) معنا خواهد بخشید...