وجود چالش های راهبردی اجتماعی، اقتصادی و زیست بوم شناختی و نیز فقدان اندیشۀ پایدار و اقدام یکپارچه و نهادینه شده در روند تحولات توسعۀ گردشگری روستایی سبب شده است که دستیابی به توسعۀ پایدار گردشگری در مناطق روستایی فراخور انتظارات و تلاش ها میسر نشود.
این امر ضرورت شناخت مفاهیم و نظریه های مرتبط و نیز ارزیابی میزان پایداری در مقاصد گردشگری کشور را دوچندان کرده است.
از این رو، مؤلفان کوشیده اند معیارها و شاخص های مناسب را در مناطق روستایی کشور شناسایی، بررسی و عرضه کنند و با فراهم کردن ادبیات متناسب، زمینۀ بازنگری سیاست ها و برنامه های توسعه گردشگری در کشور را فراهم آورند.
