طبق تعریف «کنوانسیون حفاظت از میراث فرهنگی زیر آب» که در سال 2001 در پاریس به تصویب یونسکو رسید، «میراث فرهنگی زیر آب» شامل تمامی نشانه‌های حضور فرهنگی، تاریخی یا باستان‌شناختی بشر در اعماق آب‌ها می‌شود. طی قرون متمادی، هزاران کشتی، شهر (به‌طور یکپارچه) و حتی برخی چشم‌اندازها به‌کام امواج فروکشیده شده‌اند. چنین محوطه‌هایی میراثی گران‌بها هستند و نیاز به حراست دارند. همچنین میراث فرهنگ دریایی در محدوده‌ای گسترده‌تر، دربرگیرنده کشتی‌های غرق‌شدۀ تاریخی، محوطه‌های باستانی پیش‌ازتاریخ، اسناد بایگانی‌شده، تاریخ شفاهی و دریانوردی سنتی، و دانش بوم‌شناختی فرهنگ‌های بومی است.
.jpg&w=3840&q=75)
