اخلاق ناصری به عنوان یکی از مهمترین آثار اخلاقی ـ با نظرگاه فلسفی در سنّت اسلامی و ایرانی ـ در اثر حاضر بازخوانی و شرح شده است. متن اصلی بر پایۀ کهنترین دستنویس شناختهشده (مورّخ ۶۵۶ قمری) و البته تصحیح ارزشمند مجتبی مینوی و علیرضا حیدری فراهم آمده و مطالب اساسی آن انتخاب شده است. خواجه نصیرالدین طوسی این اثر برجسته را در سه بخش تهذیب اخلاق، تدبیر منزل و سیاست مدن تألیف کرد؛ درواقع او اخلاق را در سه ساحت فردی، خانوادگی و جامعه مدّ نظر داشت. در کتاب پیش رو، ضمن حرکتگذاری واژههای دشوار و در کنار مقدمۀ کلّی کتاب و مقدمههای فصول، برای هر بخش توضیحاتی افزوده شده تا مفاهیم دشوار روشنتر شوند و درک آنها برای دانشجویان و علاقهمندان آسانتر باشد. این پژوهش تلاشی است برای فهم بهتر یک اثر کلاسیک اخلاقی و طرح دوبارۀ آن در چارچوب پرسشهای انسان امروز.