مدیریت منابع انسانی پیشرفته

سازمان ها به وضوح متشکل از چیزی بیش از نمودارهای سازمانی هستند. موجودیت آن ها بر اساس منابع متعددی همچون منابع انسانی، مالی، مادی و اطلاعاتی و دانش شکل می‏ گیرد.

آن گونه که گریفین (1996، ص 5) می ‏گوید، «مدیران در قبال ترکیب و هماهنگی این منابع متنوع و در نیل به اهداف سازمانی پاسخگو هستند». با وجود این، «مدیریت منابع انسانی برای سازمان ها به مثابه کارکردی حیاتی تلقی می ‏شود» (شولر، 2000، ص 240). زیرا، مؤلفه اصلی تشکیل ‏دهنده سازمان ها مردم اند و مدیریت اثربخش آنان وظیفه اصلی مدیریت منابع انسانی است.

فعالیت مدیریت منابع انسانی به بهترین استفاده از منابع انسانی برای نیل به اهداف سازمان توجه بیشتری می‏ کند. هر سازمان اثربخشی می ‏کوشد کارکردهای سنتی مدیریت کارکنان را در چهارچوب نظام‏ مند و جامعی باز آفرینی کند و به وظایف اساسی که باید در حوزه مدیریت منابع انسانی انجام شود به گونه منسجم و استراتژیک توجه کند.

از این رو، مدیریت منابع انسانی غالباً به منزله رویکردی فوق فعال و اثرگذار در امر مدیریت مردم در نظر گرفته می‏ شود و کارکرد آن از اینکه فقط در قبال نگهداری سوابق پاسخگو باشد به سمت شریک استراتژیک تحول یافته است.