تاریخ‌نگاری ادبیات از منظر اندیشه‌ورزان معاصر آلمانی

تاریخ­‌نگاری ادبیات، به مثابۀ یک حوزۀ مطالعاتی مستقل، از نیمۀ اول سدۀ نوزدهم در آلمان به‌تدریج رونق یافت و صاحب‌نظران این حوزه، از همان آغاز، به تأمل در باب روش ساماندهی یافته‌­های تاریخی، شیوۀ گزینش آثار، و چگونگیِ دسته­‌بندی موضوعی مطالب پرداختند. درنیمۀ دوم سدۀ بیستم، به موازات تکثر فزایندۀ رویکردهای فلسفی و ادبی و ارائۀ تعابیر گوناگون از مفاهیم «تاریخ» و «ادبیات»، پرسش­‌های ژرف­‌تری دربارۀ وظایف، اهداف، روش­ها و الگوهای تاریخ‌نگاری ادبی مطرح گردید و به‌ویژه از دهۀ هفتاد، بازنگری در روش­های سنتی، بیش از پیش در دستور کار پژوهشگران آلمانیِ این حوزه قرار گرفت.

کتاب حاضر، که مجلّدی دیگر از مجموعۀ «سمت» با عنوان «نظریه و روش در تاریخ‌نگاری ادبیات» است، شماری از مهم‌ترین مقالات اندیشمندانِ مطرح و مشهور آلمانی در دهه‌های اخیر را گرد هم آورده است که با نگاهی انتقادی به پژوهش‌های صورت‌گرفته در این عرصه، به نقد و واکاوی معضلات و ابهامات نظری و عملی تألیف آثار تاریخ ادبیات پرداخته‌اند. این مقالات در سه بخش کلی «رویکردهای نظری و تأملات فلسفی»، «ملاحظاتی در کاربست و کاربرد» و «پیشینه و حال، در نگاهی گذرا» سامان گرفته‌اند.